سعید بهمنی

چندی است واژه‌ای مرکب از کلمه «ایرانی» و «اسلامی» به ادبیات برنامه‌ریزی راهبردی کشور وارد شده است. جابه‌جایی در به‌کارگیری این دو واژه سبب اختلاف نظرهایی در باره‌ی آن شده است. برخی این واژه‌ی مرکب را با تقدیم «اسلامی» به کار می‎برند و برخی در آن، «ایرانی» را مقدم می‌کنند. سخن اینجاست که کدام یک از این دو کاربرد صحیح و موجّه است?

چندی پیش خبر به زمین نشاندن پهباد آمریکایی در صدر اخبار کشور و جهان قرار گرفت. بسیاری در باره‌ی این شکار شگفت‌انگیز سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سخن گفتند. شماری از کارشنان ایران و جهان در باره‌کیفیت انجام این کار و پیامدهای آن به تحلیل نشستند و هر یک از منظر خود

به گزارش شبستان:

حجت الاسلام سعید بهمنی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در رابطه با شخصیت امام جواد (ع) به خبرنگار شبستان گفت: حضرت امام جواد (ع) دارای ویژگی‌هایی است که وی را در میان امامان معصوم (ع) از جهاتی ممتاز کرده است. ایشان که

امروز پایان یک مرحله و آغاز مرحله‌ای دیگر است. پایانی که یاد آن، دل‌تنگم می‌کند و آغازی که یاد آن، نگرانم می‌کند. آداب این روز و این لحظه‌ها چیست؟ این روز و این لحظه‌ها را چگونه سپری کنم؟

زمین چهار فصل است و هر زمین و زمانی فصل‌هایی دارد.

امروز (یک‌شنبه ۲۳ / مرداد/ ۱۳۹۰) اولین جلسه‌ی کارگروه مهندسی فرهنگی در ماه رمضان در محل جدید کمیسیون حوزوی شورای عالی انقلاب فرهنگی در قم  به ریاست حجت‌الاسلام دکتر ذوعلم و دبیری حجت‌الاسلام دکتر رضایی برگزار شد.ابتدا آقای رضایی

تا کنون، مباحث سنّتی در حوزه‌ی علوم قرآنی در حجم وسیعی انجام شده است. مباحثی مانند تاریخ قرآن، وحی، تاریخ تدوین، اسباب نزول و مانند آن از ابتدای شکل‌گیری علوم قرآنی به عنوان یک دانش مستقل در کنار تفسیر بررسی شده‌اند. پس از سیوطی و زرقانی مباحث جدید و جدیدتری در عرصه‌ی علوم قرآنی پدید آمده که بررسی برخی از آنها بیش‌ترین اهمیت را دارد.

شکل‌گیری ظرفیت‌ها و لزوم جهاد و اجتهاد

توسعه فرهنگ قرآنی یکی از اهداف والای همه‌ی ارادتمندان به قرآن و عترت (ع) است. امروز ظرفیت‌های ایجادشده برای این هدف بیش از هر زمان دیگری است.

در گذشته مطالعات قرآنی در دو بخش علوم قرآنی و معارف آن انجام می‌شد. امروز در برخی محافل علمی بخش دیگری نیز به این مطالعات افزوده شده که از آن به عنوان «امور قرآنی» یاد می‌شود.

در مدینه مطلبی طرح شد و نظمی از معانی را در ذهنم ایجاد کرد. مطلب این بود که چگونه زائر پیامبر اکرم ص باشیم؟

نظرم این بود که ما در صورتی از بهره‌های زیارت برخوردار می‌شویم که عاطفه و آگاهی ما از کسی که زیارتش می‌کنیم به اندازه‌ای باشد که بتوانیم شخصیت او را به روشنی تصور کنیم و پیوند خود با او را بیابیم.

اوائل دهه ۷۰ مدیر آموزش مرکز تربیت و مبلغ و مدیر مناطق اهل سنّت بودم. این مرکز امروز به نام مرکز تخصصی مذاهب اسلامی شناخته می‌شود و در زمره مراکز تخصصی رسمی وابسته به مرکز مدیریت حوزه علمیه است. یکی از برنامه‌هایم در آن زمان این بود که

سه دهه از فعالیت دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم می‌گذرد. در دهه گذشته زمانی که دفتر در آستانه بزرگداشت ربع قرن فعالیت‌های خود بود، با اشاره رهبری معظم انقلاب خود را «نماد روشنفکری حوزه» یافت. برخی مدیران اظهار می‌داشتند که دفتر «عقبه تئوریک نظام اسلامی» است. مجموعه سیاست‌گذاران ماهیت دفتر را به عنوان

انتظارها و دور از انتظارها

بسیاری انتظارهایی شگفت از شخص روحانی دارند که چندان بجا نیست؛ برای مثال، انتظار دارند همه‌ی روحانیان از عوالم غیب و موجودات ماورایی  خبر داشته باشند و تأویل خواب و رؤیا و نظایر آن را بدانند. این انتظارات شگفت را معمولاً در تعامل دیگران با خود می‌بینیم. اگرچه این انتظارات از امثال من بجا نیست، ولی چندان هم غیرطبیعی نیست؛ به سه دلیل:

زمانی به چشم داشتن عینک علامت دانشمندی و فرهیختگی بود، دست‌کم وقتی کسی عینک به چشم داشت، دانشمندان را در ذهن تداعی می‌کرد. امروز عینک و عینکی فراوان شده و  دیدن یک عینکی، در ذهن کمتر کسی دانشمندی و پژوهشگری را تداعی می‌کند. شاید امروز برخی سر به کتاب داشتن و حضور در کتاب‌خانه را علامت فرهیختگی، دانشوری و پژوهشگری بدانند.

اگر بخواهی به جاه و مالی برسی موانع فراوانی پیش رو داری که باید برای رسیدن به آن، یک یک آنها را برداری، به ویژه لازم است  رقیبان را به دقت زیر نظر داشته باشی. رقیبانی که چه بسا هر روز آنها را می‌بینی که چگونه آنها نیز چون تو بی‌صبرانه در طلب هستند. البته پیشتر باید اقتضائات و موجبات رسیدن به آن را فراهم کرده باشی. اگر بر موانع و مشکلات بیرونی هم فائق شدی آنگاه احتمالاً به سطحی از مال و جاهی که آرزومندش هستی خواهی رسید.

نیم روزِ حادثه

گاهی عاشورا را در یک عصر عاشورا می‌بینیم. گاهی به صبح و عصر و شام غریبان و کوفه و شام و سپس مدینه هم می‌پردازیم.  همه این‌ها به گونه‌ای ما را به کربلا و اباعبدالله ع پیوند می‌دهد و عاطفه و سرشکی را رقم می‌زند. البته عاشورا تابلوی بی‌نظیری است که لحظه لحظه آن هنرنمایی یکی از بندگان صالح و معصوم خدا و گروهی از پیروان اوست. تابلوی شگفتی که چشم‌انداز افق و گستره شگفتی‌های آن تا ابدیت امتداد دارد. لحظه لحظه عاشورا و نقش‌آفرینی یاران ثارالله درس‌آموز و در نهایتِ لطف و زیبایست. در این بحثی نیست.