شایسته‌ترین دل‌مشغولی

دل‌مشغولی‌های ما كدامند؟

برخی اولین دل‌مشغولیشان افزودن دارائیست. منقول و غیرمنقول. در برخی طلب جاه و شهرت بر فزون‌خواهی در دارائی می‌چربد. برخی به دنبال اعتبارات علمی و صنفی هستند. مدرك بالاتر، وجاهت علمی و تخصصی بیشتر و بیشتر. هر یك از موارد یادشده می‌تواند سبب دل‌مشغولی انسان شود. به گونه‌ای كه حساسیت تو را در تعامل اجتماعی برانگیزد و سلوك درونی‌ات را برابر این حساسیت‌ها رقم بزند.
مرادم از دل‌مشغولی آن است كه نسبت به یكی از امور یادشده توجه و طلب بیشتری داشته باشی. اگر دل‌مشغولیت فزونی دارائیست به طور طبیعی نسبت به افزایش دارائی خود حساسیت بیشتری خواهی داشت، و تندی، كندی و توقف جریان دارائیت بیشترین اهتمامت را به خود صرف خواهد كرد. بسیاری تحصیل را رها می‌كنند و گمان می‌كنند هرچه زودتر به بازار راه پیدا كنند پول‌دارتر می‌شوند و نیازی به پست و مقام و مدرك تحصیلی و مانند آن ندارند.
اگر دل‌مشغولیت بیش از هر چیز، طلب جاه و شهرت است، نسبت به ارتقاء مقام و جلوه‌گری بیشتر در اینجا و آنجا و بیش از هر چیز در جاهایی كه شهرتت را آنجا می‌خواهی حساس خواهی شد. به این ترتیب رنج و شادی تو تابعی از ارتقای مقام و توسعه شهرتت خواهد شد. در این صورت ممكن است حتی مال و دارائیت را بدهی تا از جاه و شهرت بیشتری برخوردار شوی. مردی را می‌شناسم كه در همسایگی ما مستأجر بود. او هم خانه و زندگی خود رافروخته و  برای تبلیغات كاندیداتوری نمایندگی مجلس خرج كرده بود و اكنون برای خود و زن و فرزندانش زیرزمینی را اجاره كرده بود تا از این به بعد اینگونه روزگار سر كند. دیگری به من می‌گفت از خیابان می‌گذشتم گدایی مرا ستود به او ده  یورو ـ تقریباً معادل پانزده هزار تومان ـ دادم تا بیشتر مرا ستایش كند.
اگر بیش از هر چیز اعتبار علمی و وجاهت تخصصی دلت را مشغول كرد، آنگاه همه حساسیت تو در این باره تمركز خواهد یافت و سعی می‌كنی دارائی و جاه و شهرت را فدای به دست آوردن مدرك بالاتر و وجاهت تخصصی بیشتر كنی. برخی را می‌شناسیم كه دارائی و جاه و شهرت را خرج به دست آوردن مدرك بیشتر و تخصص بالاتر كردند. اگرچه بسیاری از اینان در نگاهی درازمدت دارائی یا جاه و شهرت بیشتر را به وسیله مدرك و تخصص طلب می‌كنند؛ ولی در دوره خاصی به دست آوردن مدرك و اعتبار علمی و تخصصی اولویت اول آنهاست.
به نظر من اینها بخش مهمی از دل‌مشغولی‌های ما است. گاهی این خواسته‌ها به هم نزدیك هستند و با یك‌دیگر جا به‌جا می‌شوند و یا به قدری مجاورند كه در عرض هم سیر و سلوك تو را تحت تأثیر می‌گیرند. مرادم از سیر، اندیشه و انگیزه‌های درونیست و سلوك هم ادا و اطوارهای ظاهریست.
اما این پرسش جای دارد كه چه چیزی شایسته دل‌مشغولیست؟ دارائی بیشتر، جاه بیشتر، مدرك بالاتر؟‌
بدیهی است كه طلب هیچ‌یك از دارائی و جاه و مدرك فی‌نفسه بد نیست و اگر كسی خود را به یكی یا همه اینها بگمارد سرزنش نخواهد شد، بلكه در موارد بسیاری قابل ستایش هم هست، اما سخن اینجاست كه شایسته‌ترین دل‌مشغولی كدام است؟ آیا می‌توان تصور كرد چیزی را كه اگر خود را به آن بگماریم والاتر از همه موارد یادشده است؟ به دیگر سخن آیا چیزی هست كه اگر ما به همه آنچه از دارائی، جاه و اعتبار تخصصی كه می‌خواهیم، برسیم، ولی به آن نرسیم در حقیقت بازنده و عمرباخته‌ایم؟ اگر هست كه هست، آن چیست؟
VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)