غرق در غفلت

به نقل از برخی «در زمان معاصر تقسیم انسان‌ها به مؤمن و کافر دورانش گذشته است».
اگر این سخن همانی باشد که گفته‌شده ـ احتمالا گوینده آن، در لحظه‌ای که آن را بر زبان رانده غرق در غفلت بوده؛ زیرا سخن وی مستلزم کنارگذاشتن تقسیم‌بندی قرآن است. قرآن کریم تقسیم انسان به مؤمن و کافر را پس از بیان آفرینش وی مطرح می‌کند. این تعاقب نشان می‌دهد تقسیم و دوگانه یادشده یکی از اساسی‌ترین و اصیل‌ترین تقسیم‌های انسان است: «هُوَ الَّذی خَلَقَکُمْ فَمِنْکُمْ کافِرٌ وَ مِنْکُمْ مُؤْمِنٌ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصیرٌ». (تغابن: ۲)
هیچ مؤمنی در حال هوشیاری چنین گستاخانه در مقابل قرآن سخن نمی‌راند که «فَأَمَّا الَّذینَ آمَنُوا فَیَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ‏»(بقره: ۲۶). اصالت تقسیم انسان به مؤمن و کافر در سراسر قرآن به چشم می‌خورد؛ خواه در داده‌های انسان‌شناسی یا انبوه احکامی که ایمان و کفر در آن تعیین‌کننده است.
برای نمونه حکم حرمت ازدواج با مشرکان و جواز ازدواج با مؤمنان همچنین برتری عبد مؤمن بر مطلق مشرکان در این آیه به صراحت بیان می‌شود: «وَ لا تَنْکِحُوا الْمُشْرِکاتِ حَتَّى یُؤْمِنَّ وَ لَأَمَهٌ مُؤْمِنَهٌ خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکَهٍ وَ لَوْ أَعْجَبَتْکُمْ وَ لا تُنْکِحُوا الْمُشْرِکینَ حَتَّى یُؤْمِنُوا وَ لَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکٍ وَ لَوْ أَعْجَبَکُمْ أُولئِکَ یَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ اللَّهُ یَدْعُوا إِلَى الْجَنَّهِ وَ الْمَغْفِرَهِ بِإِذْنِهِ وَ یُبَیِّنُ آیاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ» (بقره: ۲۲۱)
در سخنان نقل شده مطالب مخدوش دیگری نیز وجود دارد. به اختصار به همین مقدار بسنده می‌شود که برداشت وی از فرهنگ اسلامی نیز مخدوش است. او مؤمن‌بودن را مستلزم ستیزه‌گری و کفر را در فرهنگ اسلامی مجوّز قتل و کشتار کافر برشمرده که هر دو نادرست است. نه مؤمن‌بودن با ستیزه‌گری این‌همانی دارد و نه کفر ملاک کشتن انسان‌های دیگر است.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

نظر ها بسته شده اند