ورود بر آينده

«ورود» به آینده ماجرایی است كه كمتر به آن توجه كرده‌ایم. ما معمولا عابریم. زمان بر ما می‌گذرد بی‌آنكه ورودی بر آن داشته باشیم.  ورود واژه‌ای عربی است، برای دستیابی به ظرفیت معنایی این واژه لازم است  كاربردهای آن  در این زبان را بررسی كنیم. «وَرَدَ» (1) برای رفتن به سرچشمه به قصد برداشتن یا نوشیدن و سیراب شدن از آب به كار برده می‌شود. به كسی كه به سرچشمه می‌رود «وارد» می‌گویند. چنانكه در سوره یوسف علیه السلام چنین آمده است:‌ «فأرسلوا واردهم فأدلی دلوه» (2) یعنی «رهگذران آب‌آور خود را بر سر چاه فرستادند پس او ظرف خود را به آب انداخت». «وِرد» هم نامی است برای محلِ آبی كه به قصد نوشیدن بر آن وارد می‌شوند كه به آن مورود هم گفته می‌شود. (3) در نهج‌البلاغه نیز برای توصیه به رفتن به سوی اهل بیت علیهم السلام چونان شتران تشنه‌ای كه به سرچشمه  می‌روند، تعبیر «وردوهم ورود الهیم العطاش» (4) به كار رفته است.

ورود:‌ رفتن به سرچشمه و محل آب

وارد:‌ كسی كه به قصد برداشتن آب از محل آن یا سرچشمه می‌رود

وِرد یا مورود: سرچشمه یا محل آب

بنابراین «ورود» مستلزم معانی‌ای است كه ممكن است در دیگر كاربردها آن را همراهی كنند. 1. هدفمندی 2.آگاهی بلاواسطه به هدف؛ چرا كه آگاهی ما از تشنگی بلاواس

ط است. 3. حركت به سمت هدف به قصد بهره‌مندی و سیراب شدن از آن.

در كاربردهای یادشده، كلمه «ورود» بدون واسطه حرف به كار رفته ، ولی در عبارت مورد نظر ما عبارت «وارد علی ما هو آت» (5) به كار برده شده است. در این تعبیر كلمه «وارد» با حرف «علی» همراه شده است. بنابراین لازم است معنی این كلمه را با توجه به حرف «علی» تحلیل كنیم. «علی» حرف جرّ است كه برای استعلا و برتری و تسلط بر مجرور به كار برده می‌شود. (6) به این ترتیب در عبارت «وارد علی ما هو آت» مراد از ورود بر آینده ورود همراه با تسلط بر آینده خواهد بود. اگر لوازم معنی ورود را در این عبارت اشراب كنیم، چنین معانی‌ای خواهیم داشت: ورود بر آینده كه با آگاهی از آن و به منظور بهره‌گیری و برداشت از آن. عناصر «هدف‌مندی»، «آگاهی» و «بهره‌بردای» مؤلفه‌های ورود مسلط بر آینده هستند.

در اینجا سخن از «زمان» و به  طور خاص «زمان آینده» است. به دیگر سخن «مورود»ی كه باید آن را هدف قرار دهیم، از آن آگاهی شناخت داشته باشیم، و برای بهره‌مندی به سوی آن حركت كنیم، چیزی جز زمان نیست.

معبر

به هر حال تنها در صورتی می‌توانی در گذر زمان گم نشوی و بر آن مسلط باشی كه در هر لحظه ثبت موقعیت كرده باشی. ثبت موقعیت بدین معنی است كه بدانی از كجا آمده‌ای؟ برای چه در این موقعیت قرار گرفته‌ای؟ و صیرورت تو ـ‌ دقت شود صیرورت و نه سیرـ چه سمت و سویی دارد؟ اگر چنین هستی، بر فعلیت خود مسلطی و می‌توانی امیدوار باشی كه آینده را نیز در اختیار داشته باشی. در این وضعیت، دیگر آینده بر تو وارد نخواهد شد كه تو بر آینده وارد خواهی شد. ورودی هدفمند، آگاهانه و مفید.

پی‌نوشت

(1)ر.ك: ابن منظور  لسان العرب.

(2) یوسف/ 12، 19.

(3) ر. ك: ابن منظور، لسان العرب.

(4) سید رضی، نهج‌البلاغه، خ 87، تحقیق دكتر صبحی صالح.

(5) کلینی، اصول کافی، ج 1، کتاب عقل و جهل، حدیث 23.

(6) ابن هشام،‌ مغنی اللبیب عن كتب الأعاریب، ص 143.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)