وحدتی طبيعي بين حوزه و دانشگاه وجود دارد/ راهبرد افزايش سطح مطلوبيت آن است.

1391/9/29 چهارشنبه

به نقل از ايسکا: با توجه به اينكه در ايام وحدت حوزه و دانشگاه قرار داريم، در اين زمينه گفتگويي را با حجت الاسلام و المسلمين بهمني عضو هيئت علمي پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامي انجام داده ايم كه از منظر فرهيختگان محترم مي گذرد.

لطفا بفرمائيد بحث وحدت حوزه و دانشگاه از چه زماني آغاز شد؟

البته بحث از اتحاد حوزه و دانشگاه به قبل از انقلاب بر مي گردد. در حقيقت  بحث استفاده از استعداد و ظرفيت حوزه و دانشگاه پيش از انقلاب در گفتار و رويكرد عالمان حوزه و دانشگاه به ويژه دو استاد شهيد مرتضي مطهري و محمد مفتح مشهود هست. در اين رويكرد همگرايي و هم افزايي دو جريان حوزه و دانشگاه در پيشبرد اهداف نهضت پيش از انقلاب تجلي داشته است. پس از انقلاب تاكيد حضرت امام خميني(ره) بر اتحاد اين دو استعداد ملي و اثر گذار كشور سبب شكل گيري گفتاري به نام وحدت حوزه و دانشگاه گرديد.

بحث از وحدت حوزه و دانشگاه به چه معناست و اصولا گفتمان وحدت را با چه نگرشي پي مي گيريم؟

اين وحدت در دو ساحت قابل بررسي و تحليلي است . ساحت نخست را ساحت ثبوتي مي نامم و مرادم از ساحت ثبوتي مجموعه پيش فرض ها، مباني، الزامات و اقتضائات است . و منظور  از آن اثبات تحقق خارجي مقوله وحدت و تمهيدات عينيت بخشي و مهندسي اجرايي آن است. در ساحت ثبوت مشكل چنداني وجود ندارد زيرا اصلي ترين مولفه ساحت ثبوت، اهداف اين دو استعداد ملي و اسلامي است كه كاملا يكسان بوده و رابطه ميان آنها اين هماني است. از جمله گزاره هاي هدف در اين ساحت، پيشرفت كشور و گسترش معنويت برخاسته از اسلام است. كه امري ثبوتي و داراي پشتوانه اي كهن و استوار است . بنابراين در اين ساحت نه مشكلي وجود دارد و نه ابهامي آنچه تا اندازه اي سبب چالش مديريت راهبردي در اين زمينه است مسئله تحقق و عينيت بخشي به اين هم سويي دروني است. و نه حتي تحقق بلكه در مديريت راهبردي يا مهندسي.

منظور شما اين است كه اين وحدت بين حوزه و دانشگاه وجود دارد؟

بله همين طور است، وحدت بين اقشار مختلف حوزه و دانشگاه به طور طبيعي وجود دارد اما بحث از اين وحدت براي دستيابي به بالاترين سطح مطلوبيت در همگرايي و هم افزايي اين دو جريان مهم و اثر گذار در كشور است.

پس به چه دلايلي بايد اين گفتمان بررسي شود؟

لازم است توجه داشته باشيم همان گونه كه گفته شد هماني در هدف و سطح قابل توجهي از وحدت و همگرايي به طور طبيعي وجود دارد، و وقتي از وحدت حوزه و دانشگاه سخني مي گوييم مراد آن است كه سطح انتظار خود را از وحدت طبيعي و جاري اين دو قشر كه ثمرات اعجاب انگيز و گوارايي هم داشته بالا ببريم. دليل ديگر بحث از اين گفتمان اين است كه در اين ديدگاه پيش فرض منطقي و نيرومندي مبني بر اينكه اين وحدث جاري و از قضا قابل توجه است وجود دارد. به گونه اي كه دشمن در صدد رفع و آسيب زدن به وحدت طبيعي موجود بين آنها است. بنابراين بايد با مهندسي اين وحدت از آسيب زدن دشمن جلوگيري كنيم.

آيا با وجود تفاوت در مسير و حركت مي توان يك هماني و وحدت در هدف براي حوزه و دانشگاه قائل شد؟

اهداف، آرمان ها و حتي مسير حوزه و دانشگاه در ايران اسلامي يكي است، نقش ها و مسئوليت هاي مومنان متفاوت است. تفاوت نقش ها و مسئوليت ها سبب حيرت در مسير نيست. هر خردمندي مي داند كه براي تحقق اهداف بزرگ همه هدفمندان نمي توانند به ايفاي يك نقش بسنده كنند، بلكه هر يك بايد در نظامي جامع و فراگير به ايفاي نقش هاي متفاوت بپردازند تا به سر منزل مقصود برسند. يعني مسير ها متفاوت اما اهداف و آرمان ها يكي است و اين يعني هماني و وحدت در هدف.

با تشكر از اينكه با ما گفتگو كرديد

انتهاي پيام/113

منبع: اختصاصي سايت پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامي
VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)