فقر و غنای رفتاری

شکوه  می‌کنی که عمل و رفتار تو با آنچه بايد، فاصله‌ها دارد. بسياری از آنچه بايد در اعمال تو نيست. همين اندکی هم که هست، بی‌رمق، کم‌فروغ و ناخالص است.

اگر می‌خواهی اين پديده را در خود تحليل کنی و ريشه‌های آن را بيابی لازم است  بی‌درنگ به آنچه در درون و بيرون تو می‌گذرد،  بپردازی.  البته شايد برای اين منظور مشاهده ديگران آسان‌تر باشد و از اين طريق با سهولت بيشتری به آنچه در خودت می‌گذرد، متذکر شوی.

برخی را می‌بينی که ثروت‌های مالی و مادی فراوانی دارند، ولی از دارائی‌های درونی و رفتاری بهره چندانی ندارند. البته برخورداری و محروميت از ثروت درونی ربط چندانی به دارائی يا نداری ظاهر ندارد. چه بسا فقير و مسکينی که از درون هم بی‌چيز و ندار است. البته چنين فقری اوج فقر و نداری است. همچنين چه بسا کسی برخوردار از هر دو ثروت مادی و درونی و رفتاری است. به هر حال هدف از اين مشاهده آن است که به اين دارائی‌ها به تفکيک و جداگانه بنگری.

به ندرت، برخی را می‌بينی که با قطع نظر از دارائی مادی و مالی، از ثروت‌های هنگفت درونی و رفتاری برخوردارند. فکر منظم، دانش فراوان و مفيد، قلب سليم، حلم، حزم، آينده‌نگری، روشن‌بينی، خيرخواهی و نصح، تعقل و بسياری خصلت‌های نيکو که هر يک گنجينه‌ای از حسن انديشه و سلوک را برای وی به همراه دارد.

رمز شکوفايی و غنای رفتاری

ثروت‌های درونی سبب شکوفايی ثروت‌های رفتاری است. اگر می‌بينی غنای رفتاری تو در اندازه لازم نيست، برای اين است که غنای درونی لازم را فراهم نکرده‌ای. اين فقر درونی توست که فقر رفتاری تو را سبب شده است. اگر در عمل و دوام آن توفيقی نداری، اگر ريز و درشت اعمال و رفتارت را شايسته نمی‌بينی برای آن است که از شايستگی‌های درونی بی‌بهره يا کم‌بهره شده‌ای. اگر از درون تهی و مقدار شوی، چگونه می‌توانی از  عمل و رفتار شايسته برخوردار باشی. عمل ظاهری تجلی جريان درونی توست. پيش از آنکه جوارح تو حرکتی را رقم بزند، بايد در درون راه را پيموده باشی که نپيموده‌ای.

به هر تقدير، اين فقيرماندگی يا نرسيدن به نصاب در عمل و رفتار عامل يا عواملی دارد که بايد آن را بشناسی تا در اين باره چاره‌جويی کنی و راه خروجی از اين رشدنيافتگی پيدا کنی. به نظر من اگر قصد داری اعمال و رفتاری غنی و شايسته داشته باشی، به نهان‌خانه وجود خود سر بزن و ببين در آنجا چه می‌گذرد. آيا قلب تو عامِل به شايستگی‌هاست تا جسم و جانت را به شايستگی‌ها وادارد؟

عمل و رفتار اگر صرفا از روی تقليد و اجبار و عادت کورکورانه نباشد، تابع انديشه و تفکر است. بی‌ترديد برای تحول و اصلاح عمل و رفتار ناگزير از پديدآمدن تحول در انديشه و تفکر و ديگر عوامل و استعدادهای درونی هستيم. بنابراين تغيير رفتار در گروه تغيير در تفکر و اساساً تفکر در باره عمل و رفتار شايسته و برتر است. برای اين که رفتار و عمل خود را به شايستگی تغيير دهی در باره آن بسيار بينديش. فکر درست تو در باره اعمال و رفتار صالح تو را به صلاحيت خواهد رساند. اگر موفق به تفکر در باره شايستگی شوی، اين فکر شايسته‌محور هدايت عمل تو را در دست خواهد گرفت. اگر رشته تفکر در باره نيکی‌ها و شايستگی‌ها را آغاز کنی و بی‌وقفه ادامه دهی ديری نخواهد پاييد که رفتار تو به سوی آنچه شايسته می‌پنداری تغيير خواهد کرد و متحول خواهد شد.

در اين صورت پيشاپيش ورود به عرصه اعمال و رفتارهای شايسته بر تو گرامی باد. تو با تفکر و تمرکز بر آن غنی و غنی‌تر می‌شوی تا آنجا که همه اعمال تو شايسته و نيکو خواهد گرديد، اعمال رفتاری که ترجمان جريان فکری غنی درونی در تو خواهد بود.

انعکاس نوشته در:

سايت و روزنامه خراسان

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

با سلام و درود و تشکر از نگارنده‌ی مطلب
ای کسی که می خوانی: اگر تا به حال خواستی و قدمی هم به سمت تصحیح رفتارهایت برداشتی، اما تغییر نکرده‌ای یا به آنچه انتظار داشته‌ای هنوز نرسیده‌ای، نظر بنده بر این است که شما در ابتدای کار نکته ای را رعایت نکرده ای و در راه رسیدن تا کمال رفتار و اعمال شایسته که در نوشته ثبت شده توکل به خداوند عز و جل را فراموش کردی.
با توکل، از شما حرکت و از خدا هم برکت…
انشاا… که موفق شوی